11:55. Bijna middernacht.
Voldoende tijd voor nog een verhaal.
Nog een verhaal vóór 12:00...
enkel om ons warm te houden.
Binnen 5 minuten, zal het 21 April zijn.
Honderd jaar geleden, op 21 April...
Van over het water rond Spivey Point...
kwam er een kleine klipper die naar het land trok.
Plots, uit de nacht, kwam de mist aangerold.
Voor een moment, konden ze niets meer zien...
geen voet voor hen.
Dan zagen ze het licht.
Bij God, het was een vuur dat op de oever brandde...
vurig genoeg om de wervelende mist te doordringen.
Ze navigeerden het schip naar het licht toe...
maar het was een kampvuur net zoals dit.
Het schip botste langsheen de rotsen.
De romp werd in twee geknipt.
De mast brak als een twijgje...
en het wrak zonk met iedereen aan boord.
Op de bodem van de zee...
ligt de "Elizabeth Dane" met haar bemanning...
hun longen gevuld met zout water...
hun ogen open en starend in de duisternis.
En aan de oppervlakte, zo plotseling als hij gekomen was...
trok de mist op...
zich terugtrekkend terug over de oceaan...
om nooit terug te komen.
Maar er wordt verteld door de vissers...
en hun vaders en grootvaders...
dat wanneer de mist weerkeert naar Antonio Bay...
de mannen op de bodem van de zee...
uit het water bij Spivey Point...
zullen opstaan en zoeken naar dat kampvuur...
die hen naar hun donkere en ijzige dood leidde.
Twaalf uur, 21 April.
Het is twaalf uur, middernacht...
en we zijn net gestart met het heksen uur.
Dit is Stevie Wayne, op de top van de wereld vannacht.
En ik zal hier zijn rechtstreeks tot en met 1:00.
Ik ben met alles klaar, Vader.
Oh, dank u, Bennett.
Ik zal je niet meer nodig hebben tot vier uur morgen, Bennett.
Ja, meneer.
Wil je iets om je warm te houden onderweg naar huis ?
Nee, dank u. Vader, kan ik betaald worden ?
Waarom kom je niet tegen zes uur in plaats van tegen vier uur morgen ?
Ja, meneer.
Bennett ?
Het is 59 graden buiten.
En laat me de eerste zijn die Antonio Bay...
een gelukkige verjaardag wenst.
Wij zijn honderd jaar vandaag.
De weerman heeft al geprobeerd het voor ons te bederven.
Hij zegt dat we een regenachtige nacht tegemoet gaan.
Maar vanwaar ik zit, lijkt het hele klare lucht.
Ik denk dat onze weerman te hard gewerkt heeft.
Wel, ik blijf hier nog een uur...
om te zien of hij het bij het rechte eind heeft.
En ik nodig jullie uit om hier samen met mij te blijven.
Er is een snijder vastgelopen hier in de oostelijke baai, over.
Global 1X5. Het is de "Lady Belle Pacific."
Serie nummer 024KL596. Over.
Global 1X5, de "Lady Belle Pacific"...
is zeevaardig, geen grote schade.
Waarom stuur je geen sleepboot hierheen...
ongeveer een kwart mijl boven de Boatel. Over.
Dit is KAB, Antonio Bay, Californië.
Zes minuten na middernacht.
Ik heb de weerman nog niet gehoord...
dus ik kan niets met zekerheid zeggen in verband met de regen...
maar er is een volle maan en geen wolk aan de lucht.
Ik ben Stevie Wayne.
En indien jullie niets te doen hebben op dit moment...
Ik zal muziek draaien het hele heksen uur lang.
Zelfs al heb je iets te doen...
hou me op de radio voor een tijdje...
en ik zal mijn best doen om voor jullie hetzelfde te doen.
Oké !
- Hoe ver ga je ? - De andere kant van de stad.
Dat is kort genoeg.
- Maak het ? - Ja. Dank u.
Een teugje ?
Bedankt.
Luister, ik deed nog nooit autostop voordien.
Ik wil enkel uiterst voorzichtig zijn.
- Mag ik je wat vragen ? - Natuurlijk.
Ben jij vreemd ?
Ja, dat ben ik.
Ja, Ik ben vreemd.
Jij bent vreemd. Dank u God, je bent vreemd.
De laatste was zo normaal, dat het walgelijk was.
Hij pikte me op in Santa Barbara.
Tegen de tijd dat we Carmel bereikt hadden wou hij met mij trouwen.
Oh, ja. Ik dacht dat je nog nooit gelift had.
Niet voor vorige week.
Jij bent mijn...
dertiende rit.
Oh, groots. Vreemd en ongelukkig.
We zien wel.
Kijk uit !
- Ben je in orde ? - Ja prima.
- Ben je zeker ? - Ik denk het toch.
Wat was dat verdomme...
Het is exact twaalf minuten na middernacht...
en dit is Stevie Wayne.
Laat we ons hier wegmaken.
Ik zit hier vanavond hoog in de KAB lichttoren van Spivey Point.
En moesten jullie het vergeten zijn, het is de 21ste April...
en een gelukkige verjaardag voor Antonio Bay.
Nu, er zijn feestelijkheden gepland voor vanavond.
Dus indien je erover opgewonden bent en je kan niet slapen...
wel dan, blijf wakker samen met mij...
en ik vind wel een manier om jullie bezig te houden.
Of niet.
- KAB. - Hallo, liefje.
Hallo, Dan. Wat heb je daar ?
Wel, ik bel je om te zien of je niet te eenzaam bent...
als er iets is dat ik daaraan kan veranderen.
Ik ben nooit eenzaam, Dan.
Ik dacht dat je gedaan had met werken om 8:00.
Ik veranderde van ploeg zodanig dat ik naar het groots feest kan vanavond.
Zal jij daar ook zijn ?
Tenzij ik er iemand anders kan inpraten...
het stadsleven te ruilen voor Antonio Bay, ben ik het.
- en "het" betekend dag en nacht. - Teveel werk.
Dat is wat ik in ruil krijg om een station te bezitten.
En wanneer je me niet zegt waarom je me belt...
binnen een goede vijftien seconden, zal ik moeten inhaken.
- Wil je iets om over te praten ? - Wat dan ook.
Ik heb de positie van een treiler die zich...
ongeveer vijftien mijl buiten bevindt genaamd de "Sea Grass."
En ik heb nog iets op mijn scherm...
wat op een mistbank lijkt.
Het is ongeveer 25 mijl buiten, en verplaatst zich in hun richting.
Dank u, Dan. Dat is wel tien seconden waard.
Ik ben live in de lucht. Dag.
Ahoy, maten.
Dit is KAB, Antonio Bay.
Stevie Wayne hier een signaal over de zee uitstralend.
Aan de mannen van de "Sea Grass," vijftien mijl buiten vanavond...
een warm hallo...
en blijf op de uitkijk voor die opkomende mistbank...
komende uit het oosten.
Nu, ondertussen...
laat je gaan samen met mij terwijl ik dit lied draai...
Van de Coupe DeVilles, speciaal aan jou opgedragen.
Jongen, ik zou haar zo graag ontmoeten.
Ik zag haar op een dag in de kruidenierswinkel.
- En ? - Je zou haar graag ontmoeten.
Ze is gek. Er is geen mistbank daarbuiten.
Wat weet je van haar ?
- Die lichttoren is haar eigendom. - Dat weet ik.
Haar zoon speelt in de jonge liga met mijn jonge broer.
Is zij moeder ?
Ik dacht dat jij gelukkig getrouwd was.
Niet dat gelukkig.
Geen mistbank daarbuiten.
Er is een mistbank daarbuiten.
In orde. Ik ben voldoende dronken.
Laat ons teruggaan.
In orde, in orde.
Al, kom hier.
- Geef hem gewoon een hand. - Kom hier.
Wat was dat ?
Kom hier.
Wat was dat ?
Dat is de generator.
Wha... wha...
Al.
Het is weg.
Daar was nog net een schip daarbuiten.
Al, luister.
Niets.
- Luister. - Wie is daar ?
Wie is dat ?
Al, het is juist naast ons.
Het is groot, Al. Het is een schip.
Het is een groot schip !
Wat is er gebeurd ? Ben je nat geworden ?
Het is 12:43...
en ik heb er vier op een rij voor jullie...
hier op KAB.
Niets dan water, Stevie.
Maar het klopt verzeker Chicago.
KAB.
Ik vond het wel goed wat je zei...
maar ter uwe informatie, je hebt gelogen.
De mistbank heeft zich volledig naar het westen verplaatst...
en heeft het schip heel waarschijnlijk volledig gemist.
Wel, mijn meter moet verkeerd zitten.
Ik heb hier een wind die recht uit het oosten blaast.
Wat soort mist blaast tegen de wind in ?
- Je hebt me daar. - Ik ben niet zo zeker dat ik jou hier wel wil.
Je bent enkel een stem aan de telefoon.
Jij bent een stem op de radio. We zouden het perfecte paar zijn.
Laat mij je uit eten nemen vanavond, ik zal het je bewijzen.
Excuseer, Dan.
Mijn idee van volmaaktheid is een stem aan de telefoon.
Oké, mysterieuze dame.
- Goedenacht. - Goedenacht.
Niet slecht.
Ik begon een week geleden in San Diego...
helemaal bovenaan de kust, vijf tekeningen per dag.
Het zal me waarschijnlijk een maand nemen om tot Vancouver te geraken...
en moest ik ze kunnen verkopen voor vijf dollar het stuk...
- zou ik rijk zijn. - Ja.
- Mag ik je iets vragen ? - Natuurlijk.
Wat is uw naam ?
- Elizabeth. - Nick.
- Hallo, Nick. - Hallo.
Is het daar waar je vandaan komt, San Diego ?
Wacht eens even. Je zei, "Mag ik je iets vragen ?"
Wel, iets, betekend voor mij, slechts een ding.
- San Diego is twee dingen. - Oké.
Pasadena, en een hoop geld.
Nooit de kans om iets te doen wat ik wil doen.
Wat wil je dan doen ?
Ik weet het niet.
Dat is Oké. Ik, ook niet.
Ik denk dat ik deze wil hebben. Mag ik het kopen ?
De tekening is gratis.
Het is 1:00, echt tot...
het einde van het heksen uur, en tijd voor mij om af te sluiten.
Dus tot morgenavond, om 6 P.M...
wanneer KAB terug de lucht ingaat...
Dit was Stevie Wayne, uw nachtlicht...
hopende dat jullie verder een rustige nacht tegemoet gaan.
hé, Mam !
Mam, komaan. Opstaan. Kijk wat ik gevonden heb.
Andy... Ik hou van u...
maar soms ben je een echte lastpost.
Zeker, Mam, maar kijk.
Eerst, was het een gouden munt.
Dan veranderde het in dit nette stuk hout.
Dit is een van die tijden.
Kijk ernaar, Mam.
Goedemorgen, Andrew.
Heb je een leuke tijd gehad gisterenavond ?
Ja. oude Mr. Machen heeft ons griezelverhalen verteld.
Heb je Mrs. Kobritz bedankt om je naar huis te brengen ?
Ja, mevrouw. Mam, mag ik een maagpoeder en een cola ?
- Na de lunch. - Oké.
Ik ga even kijken of er nog een andere is.
Misschien kan ik deze keer de gouden munt krijgen.
Waar is hij verdomme ?
Hij vertrok hier gisteren om 4:15.
- Dat is het laatste wat ik van hem zag. - Al zei 7:30, hier.
Je kent Al. Indien ik jou was...
Heb je de de kustwacht gebeld, Hank ?
Nick, ze zullen zichzelf wel dronken gevoerd hebben gisterenavond.
- Nee, dat zou hij niet doen. - Hij zou gelijk wat doen.
Al en ik zijn zo dikwijls dronken geweest dat ik het niet meer kan tellen...
maar we zijn nooit zo dronken geweest dat we niet weer binnen geraakten.
Hij is een te goede zeeman om daarbuiten te blijven heel de nacht...
en niemand hiervan op de hoogte stellen.
- Je klinkt net zoals zijn vrouw. - Enkel zijn vriend.
- Je maakt je veel te veel zorgen, Nick. - Ja.
Waar gaan we naartoe ?
Ik ga op Ashcroft inpraten om zijn boot buiten te halen...
en de "Sea Grass." te zoeken
Wie is Ashcroft ?
Iemand die me nog iets schuldig is.
Mag ik meegaan ?
Ik dacht dat jij verder door moest naar Vancouver ?
Eventueel.
De sheriff zal wel met zijn eigen wagen rijden.
De burgemeester en zijn vrouw moeten opgehaald worden om 6:45...
en naar de burgemeester's box gebracht worden.
Dan volgen de toespraken door de burgemeester...
de sheriff, en ik.
- Heb je mijn nota's ? - Ja, mevrouw.
Dan zullen de kaarsen uitgedeeld worden...
en kan de optocht beginnen.
Daarna zal ik naar huis gaan en flauwvallen.
Ik ben bijna bang om te kijken.
Wel...
Niet slecht. Niet slecht.
Een artistiek werk.
Sandy, blijf beleefd tegen mij voor de komende vijf uur.
Dat is alles wat ik vraag.
Laat ons nu eens kijken.
De kaarsen. Heb je de kaarsen besteld ?
Wat een gedacht... een optocht met kaarslicht zonder kaarsen.
Het is allemaal geregeld.
En het promotie materiaal... heb je dat naar Stevie gebracht ?
Ondertekend, gestempeld en afgeleverd.
Sandy, soms kan je een zeer irriterend persoon zijn...
maar je houd ons wel samen.
Dank u, Mrs. Williams.
... Spivey Point. Sinds 1:57 vandaag...
heeft de "Sea Grass" niet meer gereageerd...
op enige radio communicatie.
De kustwacht is de zoektocht begonnen...
vanaf het zuiden van Watley...
rond langs Arcom Reef...
en zou zich in de omgeving van Spivey Point...
moeten bevinden in ongeveer een uur.
Herhaling van dit bulletin van de kustwacht...
blijf uitkijken voor de "Sea Grass"...
een dertig voet treiler...
laatst gezien ongeveer 15 mijl ten oosten van Spivey Point.
Indien u dit vaartuig opgemerkt heeft...
gelieve onmiddellijk contact op te nemen met de kustwacht alstublieft.
Nick, mag ik je wat vragen ?
Is het altijd net zo ?
Het is steeds verschillend.
Je maakt je zorgen, niet ?
Ja. Ze kan heel gemeen zijn.
Daar.
Indien je het enkel door de toespraken kan geraken zonder geeuwen.
- Ik kon niet slapen gisterennacht. - Te opgewonden ?
Nee. Al nam zijn boot uit gisterenavond en kwam niet terug.
- Hij is nog steeds niet terug. - Mrs. Williams !
Ik heb de kustwacht gebeld, en zij zeiden...
"Oh, hij heeft misschien motorpech."
Ze zeiden van me geen zorgen te maken.
Hij liep vorige week te klagen over zijn boot.
Misschien moet je maar naar huis.
Dat is de laatste plaats waar ik naartoe wil.
Mijn hond begon te blaffen om 12:00 gisteren nacht...
en stopte niet tot vanmorgen 6:00.
Wat was er aan de hand ?
Hij stond richting oceaan gericht al grommend.
En wat maak je daaruit op ?
Mijn hond wordt gek en beslist om naar het water te blaffen.
Ik hoorde de kerkklokken om middernacht...
net toen ik in slaap begon te vallen...
en mijn autoalarm afging absoluut zonder enige reden.
- Echt ? - Het heeft de hele buurt wakker gemaakt.
Deze stad ligt hier voor 100 jaar en er gebeurt niets...
en dan op een nacht, valt heel de plaats uiteen.
Neem deze lijn, ook.
Al ! Tommy ! Dick !
De kabine en roerhuis zijn leeg.
Misschien heeft iemand hen opgepikt.
Er zit water in de generator.
Maar het dek ik zo droog als maar zijn kan.
Hier heb je het. Mijn volgende project...
het restaureren van het Morgantown Road kerkhof.
Het is historisch. Onze voorvaderen zijn hier begraven.
- Het zal je veel kosten. - Komaan. En dan ?
Deze stad zou trots moeten zijn op zijn verleden.
Maar iemand proberen te motiveren...
in publieke zaken is net zoals een tand trekken.
Beter de taxaties klaar krijgen...
voor de bijeenkomst van de raad van volgende maand.
Ja, mevrouw.
Sandy, jij bent de enige persoon die...
die "Ja, mevrouw" kan laten klinken als "Val dood."
Ja, mevrouw.
Nu, indien we nu een klein gebedje doen...
en vragen dat hij niet in zijn glas duikt.
Geen goed teken.
Vader Malone ?
Nog een slecht teken.
Jij probeert te studeren, en ik zal wel uitkijken.
- Jesus ! - Het spijt me, Mrs. Williams.
- Mrs. Williams... - Is alles in orde met u ?
Ik moet je iets tonen.
"9 december.
"Ik heb Blake voor de eerste keer ontmoet vanavond.
"Hij bleef in de schaduw staan...
"om te voorkomen dat ik een klare kijk kreeg op zijn gezicht.
"Wat een gemene ziekte is dit.
"Hij is een rijk man met een vervloekte lichamelijke conditie...
"maar dit weerhoud hem er niet van...
"zijn situatie proberen te verbeteren...
"en die van zijn makkers in de kolonie."
Elke meter is stuk.
- Al het glas is verbrijzeld. - Doet dat je nergens aan denken ?
- Gisterennacht. - Uw vrachtwagen.
De thermometer is stuk.
Het kwik is blijven steken op twintig graden.
Hier kwam geen water binnen, maar wel iets vreselijks koud.
"11 december. Blake's voorstel is heel eenvoudig.
"Hij wil van Tanzier Island af...
"en de volledige kolonie naar net ten noorden van hier verhuizen.
"Hij heeft een klipper gekocht...
"Elizabeth Dane" genaamd met een deel van zijn fortuin......
"en vraagt enkel de toelating om zich hier te vestigen.
"Ik moet mijn gevoelens in evenwicht brengen tussen genade en medelijden...
"tegenover deze arme man...
"met mijn weerzin bij de gedachte...
"een lepra kolonie te hebben op een afstand van een mijl."
Het is tegen de muur geroest.
Het was op.
Ze dronken veel bier gisterennacht.
Elke nacht.
En hoe is dat dan ?
Het is altijd hetzelfde. De kamer begint te draaien...
Ik bedoel vissen.
Jij vist.
Alles wat ik over vissen weet...
is dat je veel wormen gebruikt.
Zout water.
Twee nachten geleden was ze proper. Ik heb ze zelf gecontroleerd.
Nu lijkt het erop dat ze omgedraaid werd in het water.
"20 April. We ontmoeten mekaar alle zes deze avond.
"Van middernacht tot 1:00...
"We planden de dood van Blake en zijn makkers.
"Ik zeg tegen mezelf dat Blake zijn goud...
"ons zal toelaten de kerk op te bouwen...
"en onze kleine vestiging een stadsgebied laten worden...
"maar dat verzoend mij niet met de gruwel dat ik voel...
"een medeplichtige te zijn aan moord."
Nu wat ?
Wachten op de kustwacht.
Het spijt me.
Waarom ?
Sinds je me opgepikt hebt, zijn alle dingen beginnen mislopen.
De klok brak, de vensters zijn beginnen breken...
de zonderling aan de deur gisterenavond.
- Dat ben jij niet. - Daar ben ik niet zo zeker van.
Er gebeuren altijd wel dingen met mij.
Ik breng ongeluk.
Ik geloof niet in geluk, goed of slecht.
Ik geloof in niet veel...
Er gebeurde ooit iets.
Mijn vader was een visser.
Hij stuurde een trailer uit naar Whitely Reef.
Op een nacht, laat, kwam hij terug binnenvaren.
Hij was net achter het rif, ter hoogte van Spivey Point.
Hij keek naar de loef...
en zag een brik onder klein zeil...
dat recht op hem af voer.
Hij radiode hen. Maar er kwam geen antwoord.
Er was niets dat bewoog aan dek, en toch hield ze koers.
Mijn vader en twee van zijn medewerkers gingen aan boord van de brik...
de "Resa Jane."
Maar er was niemand aan boord.
Er was eten op de tafel...
en een hete, dampende kop koffie.
Maar onderaan, was de tinnen kop helemaal aan de tafel geroest.
En dan viel er mijn vader iets op.
Het was een gouden dukaat uit 1867, gemaakt in Spanje.
Mijn vader raapte de munt op, en stak deze in de borstzak...
van zijn vest, en ritste deze dicht.
Hij kwam thuis, en vertelde ons het verhaal.
Hij ritste zijn zak open om mij de munt te geven.
Deze was weg.
Ik denk dat ik naar Vancouver ga nu.
"De 21ste April. De daad is gedaan.
"Blake volgde ons valse vuur op de oever...
"en zijn schip werd uiteengereten op de rotsen van Spivey Point.
"We kregen de hulp van een geheimzinnige mist...
"die alsof hij hemels-gestuurd was kwam aangeslingerd...
"zelfs al had God geen deel aan onze acties vannacht.
"Blake's goud zal morgen opgevist worden...
"maar laat de Heer ons vergeven voor wat we deden."
Ik kon niet verder lezen.
Uw grootvader kon goed met woorden overweg.
Ons feest van vanavond is een bespotting.
We eren moordenaars.
Eerste kant, KAB publiciteit en inleidingen.
Meer muziek op de top van de wereld KAB 1340.
drieëndertig.
KAB 1340.
Vijfenzeventig.
Van op de top van de wereld...
fantastische 1340.
KAB, Antonio Bay.
Eenendertig.
Van op de top van de wereld, fantastische 1340.
De rustige klanken van KAB, Antonio Bay, Californië.
Vierenvijftig.
KAB 1340.
Eenendertig.
De surfgeluiden vanuit Antonio Bay.
KAB 1340.
Negenendertig.
Fantastische 1340, KAB, Antonio Bay.
Meer muziek op de top van de wereld, KAB 1340.
EST-111-B, tweede gedeelte.
Van op de top van de wereld...
fantastische 1340 KAB, Antonio Bay.
Vader, waar heb je dit gevonden ?
Mijn grootvader heeft zijn zonden in de muren verstopt.
Wanneer heb je dit gevonden ?
Gisterennacht, net na middernacht.
Wat verschil maakt dat uit ?
Dat is op hetzelfde moment dat de rest van de stad ineenstortte.
En op hetzelfde tijdstip dat de zes samenzweerders mekaar samen kwamen...
honderd jaar geleden.
Het wordt nu echt wel laat.
Er is niet veel dat we kunnen doen aan dit alles.
Ga je vanavond de zegen geven, Vader ?
Antonio Bay heeft een vloek over zich.
Mogen we dit aanzien als een "neen" ?
Misschien maar goed ook.
We gaan nu vertrekken, Vader.
Zal het gaan met u ?
Ik zal Dr. Thayden bellen en vragen of hij even langs komt.
Ik denk dat jij dit allemaal veel te ernstig opneemt.
We zijn allen vervloekt, Mrs. Williams...
iedereen.
1340 KAB.
Vierenveertig.
De rustige klanken. Fantastische 1340 KAB.
Vijfenveertig.
Van op de top van de wereld, fantastische 1340 KAB...
Antonio Bay, Californië.
Zesenveertig.
De rustige klanken...
Iets zoals een albatros rond uw nek...
Nee. Meer zoals een molensteen...
een stenen pijn, mijn God.
Vervloek ze allemaal !
Negen. Elk uur op het uur...
KAB nieuws en weerbericht.
Tien.
Elk uur op het uur, KAB nieuws en weerbericht.
Einde tweede kant, KAB publiciteit.
Hoe kan een man verdrinken zonder het water aan te raken ?
Hij had water in zijn longen...
zout water rond zijn mond, en zeewier in zijn kledij.
Tenzij...
Alles in orde met u ?
Heb je zijn ogen gezien ?
Ja, ik heb zijn ogen gezien.
Andy, de telefoon.
Ik ben er, Mrs. Kobritz.
Andy, waar heb je dat stuk drijfhout gevonden ?
Dat heb ik al gezegd, Mam. Op het strand vanmorgen.
- Waar ? - Bij de rotsen.
En wat deed het ?
Eerst was het een gouden munt...
en daarna veranderde het in het stuk hout.
Andy, ik wil dat je bij de rotsen wegblijft.
Heb je me verstaan ?
Raap niets anders meer op van op het strand.
Het was niemands eigendom.
Ik weet het, liefje. Het is in orde.
Ik wil enkel niet dat je nog iets anders opraapt...
tenzij je me eerst komt halen. Oké ?
Oké.
Is Mrs. Kobritz daar ?
Ze komt net binnen.
Oké. Ik moet de uitzending starten nu.
Andy, beloof me dat je het huis niet buitenkomt vanavond.
Oh, Mam.
Beloof het me.
Oh, Oké.
Ik hou van je, Andy.
Ik ook, Mam. Dag.
Ahoy, makkers.
Dit is Stevie Wayne, uw nachtlicht...
en KAB, Antonio Bay, Californië, is weer in de lucht.
Ik heb een aantal deuntjes klaarliggen om u te helpen feesten...
bij de 100ste verjaardag van Antonio Bay.
Dus laat ons terzake komen.
Wat wou je moeder, Andy ?
Niets.
Het moet toch iets geweest zijn.
Niets.
Mrs. Kobritz, Wat zijn die wolken daarbuiten ?
Het bewijs van diep doordringende wonden...
in elke baan van het gezichtsvermogen...
binnendringend in elke lege ruimte van de schedel.
Ook gekartelde wonden naar het gezicht...
Wil je vooraan buiten wachten ?
Ik wacht hier liever bij u.
Oké.
Borstkas is verbrijzeld...
en de longen zijn gevuld met vloeistof.
Kan ik je even spreken ?
Gaat alles in orde zijn met haar ?
- Heb je met Simms gepraat ? - Ik heb hem aan de radio.
Hij komt terug van Bodega Bay.
Wat is er daarbuiten verdomme gebeurd ?
Er was roest over alles.
Het leek er net op alsof de boot daar al heel lang ronddobberde...
water opnemend.
Hij bevond zich beneden naast de stapelbedden.
Nick, zijn wonden zijn vol algen...
zijn longen vol...
en er zit slib onder zijn nagels.
Ik zag Dick Baxter drie dagen geleden in Salinas.
Nu ligt hij daarbinnen op de tafel...
en ziet eruit alsof hij een maand onderwater gelegen heeft.
- Voel je dat ? - Ik zal je vertellen wat er gebeurd.
- Het is hier net koud geworden. - Het water handelt zoals ijs.
Het zou een jaar in beslag nemen voor een volledig lichaam te ontbinden...
langer zelfs als het ver genoeg beneden lag, en koud genoeg.
Maar hij was op de boot.
Hij bevond zich beneden.
Nee. Dick Baxter stierf in de oceaan.
Herinner je je die drie kinderen die naar dat oude schip...
voor de Point doken ?
We vonden hen, nadat ze al een week onder lagen...
misschien al wel tien dagen.
Ik zweer het je nu, hij heeft langer beneden gelegen.
En terwijl het vergaan van dat mooie schip...
voor onze kust, natuurlijk...
een tragedie was voor diegenen die zich aan boord bevonden...
was het nog steeds de katalysator die alle mensen...
van deze mooie streek bij mekaar bracht.
Ze kwamen samen...
zij vormden de charter van Antonio Bay...
de charter waarop jullie gestemd hebben voor deze gemeenteraadsleden...
wie zit aan mijn linkerzijde en wie aan mijn rechterzijde vanavond.
De kustwacht is naar hen op zoek.
Ze gaan heel het gebied volledig uitkammen...
dus, echt, het enige wat we kunnen doen is wachten.
Ik versta het, Sheriff.
Dank u.
Ik moet nu gaan. Ik ben de volgende aan de beurt.
Het spijt me verschrikkelijk, Mrs. Williams.
Het is grappig, maar al waar ik kan aan denken...
is mijn dwaze hond die een hele nacht geblaft heeft...
en ik die verlangde dat Al naar huis zou komen.
Nu, we kunnen het natuurlijk niet hebben dat de voorzitster...
van het verjaardagsfeest in tranen uitbarst, is het niet ?
Ik denk niet dat we naar daar zouden moeten gaan.
Ik denk dat het net dat is wat ik wel zou moeten doen.
Ik stel al je hulp zeer op prijs, Nick.
Dat is in orde.
Ik zocht al heel lang naar deze.
Ik hoop dat je je deze herinnerd.
Gelukkige 100ste verjaardag, Antonio Bay.
De officiële zijn onderweg en zijn op Shelby Square.
En we kunnen die kaarsenoptocht aanvatten binnen een uur.
Dus als je je haast, kan je het nog halen.
De kustwacht stuurde mij een bericht.
Ze vonden de "Sea Grass" eerder deze namiddag...
maar niets meer over...
hoe de situatie op het schip is of over de mannen aan boord.
Ik hou je wel op de hoogte wanneer ik het nieuws hier binnenkrijg.
Ik hoop dat niemand anders verloren vaart daar in die mist.
Ik ben onmiddellijk terug.
Hallo. Mijn naam is Nick Castle.
Jullie kennen me niet, maar ik ben een van die mannen...
die deze middag de "Sea Grass" gevonden heeft.
Het spijt me. Ik heb niet meer informatie.
Ik versta het. Maar dat is niet waarvoor ik bel.
Je hebt net iets gezegd op de radio nu over die mist.
Dit gaat een beetje raar klinken, maar...
Ik zag de mist gisterenavond...
over de oceaan in de verte.
Het... gloeide.
Wat zich leek voor te doen is...
dat de wind recht naar het oosten waaide...
en de mist bleef maar naar het westen bewegen.
Ik weet dat dit kompleet idioot klinkt.
Op dit moment doet het dat niet.
Er gebeurde iets gisterennacht.
Op hetzelfde moment dat die mist binnentrok...
werd heel deze stad losgeweekt.
Een ogenblik.
Ik heb nog wat meer verjaardagsmuziek voor jullie...
en nog een paar andere verrassingen.
Daarna zal ik klaar zijn om de weerman ten rade te gaan.
En de weerman zal klaar zijn om jullie een verklaring te geven.
- Hallo ? - Ik ben er nog.
Er is nog iets anders.
Het heeft niets te te maken met de "Sea Grass".
Wat dan ook.
Mijn zoon vond vanmorgen een stuk drijfhout.
hé, Mel. Hoe gaat het met jou ?
Uw vriendin heeft het over u gehad op de radio.
Ik kwam in vannacht enkel om haar tevreden te houden.
Ik dacht dat je dat je vrij was vanavond.
Ik hou van mijn werk.
Je kan hen alles vertellen over die grote mistbank...
die hier binnenkomt vanuit het zuidoosten.
- Waar ? - Je zal het wel zien.
Ik ben ermee weg. Ik zie je morgen.
Ja, Mel. Ik zie je wel.
Hier ben je.
Ik moet naar de lichttoren...
op Spivey Point. Wil je meegaan ?
- Natuurlijk. - Komaan.
Hallo, liefje !
ik dacht dat je aan het feesten was.
Ik zou geen avond kunnen doorbrengen zonder u.
Het is mijn beurt in ongeveer dertig seconden. Wat voor nieuws ?
Nog een mistbank.
Waar ?
Hij komt binnenrollen van over de oceaan vanuit het zuidoosten.
Hij trekt landinwaarts. En zou het weerstation...
hier moeten bereiken binnen tien minuten.
Dan, een ogenblik.
Ik heb een speciaal weer bulletin.
Het drie-punten district weerstation...
meld een mistbank die zich zuidwest beweegt langsheen de kust.
Voor diegenen die erin geïnteresseerd zijn...
dat is het weerstation op de Old Russellville baan.
Ik herhaal... een mistbank beweegt zich zuidwest langsheen de kust...
naar het weerstation op de Old Russellville baan toe.
Dan, ben je er nog steeds ?
Ik ben er nog.
Je klinkt heel anders vanavond...
een beetje gevoelig.
Ik wil enkel praten, dat is alles.
Je zei me dat je niet graag praat over de telefoon...
omdat je een hele dag al op de radio praat.
Dan, waar bevindt de mist zich nu ?
Hij zou zich hier nu net buiten mijn deur moeten bevinden.
Een ogenblik. Ik ga iets uitproberen.
Ik kan het zien.
Nu, wat is er zo reusachtig ?
Wanneer je de mist eens gezien hebt, heb je hem voor de rest van je leven gezien.
Er is iets anders, iets verschillend aan deze mist.
Deze gloeit. Kan je al iets zien ?
Gloeien ? Oh, ik snap het al.
Je neemt iets om je gaande te houden, juist ?
Doet dat je niet een beetje vreemd voelen soms ?
- hé. - Wat ?
De lichten gingen uit.
Alles draait hier gek.
De barometer daalt, de temperatuur is aan het vallen.
Dan, wat is het ?
Wat is dat verdomme ?
Dan, wat is het ? Wat gebeurd er ?
Wat is het ? Wat gebeurd er ?
Iemand schijnt een licht door mijn venster.
Dan, luister naar me.
Wacht even, liefje. Ik wil dit uitzoeken.
Dan, blijf aan de telefoon !
Dit moet een grap zijn.
Er is iemand aan de deur, liefje...
een stomme grap aan het uithalen.
En wie het ook mag zijn...
ze zullen het niet leuk vinden me hier aan te treffen.
Dan, blijf weg van de deur !
Is hier iemand ?
Een of andere idioot die gezopen heeft en deze 100 jaar oude zaken...
veel te serieus neemt.
En zo moeten wij, de inwoners van Antonio Bay vandaag...
een grote schuld van dankbaarheid hebben...
tegenover die mannen en vrouwen van honderd jaar geleden...
die gevochten en alles opgeofferd hebben om deze stad te laten groeien...
in wat ze vandaag geworden is.
En het is aan ons om hun soort dapperheid levendig te houden.
Ik heb een dringende bulletin.
Wil Sheriff David Simms alstublieft onmiddellijk contact opnemen met KAB Radio ?
Het nummer is 555-2131.
Dit is een noodgeval.
Dus moeten we onze inspanningen, verdubbelen en samenwerken.
We beschikken over een vitale, bloeiende gemeenschap.
En ik zeg dat we het zo moeten houden.
Dit is een noodgeval.
Sheriff David Simms, alstublieft neem onmiddellijk contact op met KAB.
555-2131. Dit is een noodgeval.
Sheriff Simms ?
En zo, onze weg makende tot de...
presentatie van het standbeeld...
Denk ik dat we allen in gedachten moeten houden...
wat de betekenis is van deze nacht...
voor elke inwoner van Antonio Bay.
We kunnen ons nu naar het standbeeld begeven.
Enkele rij. Niet duwen.
Neem je tijd.
Start !
Alstublieft start !
waarom zijn alle lichten uitgegaan ?
Een van de lijnen is waarschijnlijk defect, Andy.
Normaal gezien herstellen ze zulke dingen onmiddellijk.
Ik denk dat dit te gek is.
Wat is dat nu ?
Start !
Andy ! Andy, maak dat je uit dat huis bent !
Mrs. Kobritz, haal hem weg uit het huis ! Alstublieft ! Loop !
Ik denk dat we beter alle vensters kunnen dichtdoen, Andy.
Zijn uw slaapkamer vensters dicht ?
Ik zal even kijken.
Iemand luister naar mij ! Mijn zoon zit gevangen !
op de White Beach Laan 887 ! Mijn zoon zit gevangen in de mist !
Andy, maak dat je uit het huis bent ! Loop !
Wow ! Kijk daar naar !
Zijn alle vensters dicht ?
ja, mevrouw.
ook die van je moeder's slaapkamer ?
Alstublieft, iemand ! Mijn zoon zit gevangen !
Andy, loop ! loop !
Mrs. Kobritz, loop !
Andy, Ik zou willen dat je naar je kamer gaat.
Ik denk dat ik moet blijven.
- Nu graag. - Ja.
Ga naar je kamer.
Ik wil zien wie het is.
Mag ik alstublieft nog twee seconden blijven ?
Oké, ik ga al.
Mrs. Kobritz ?
Alstublieft. Mijn zoon zit gevangen !
White Beach Laan 887.
Kan iemand alstublieft naar White Beach Laan 887 gaan.
Mijn zoon zit gevangen ! Haal hem uit die mist !
Alstublieft, iemand !
Mijn zoon zit gevangen !
Komaan ! Maak dat jullie daar wegkomen, nu !
Andy, loop ! loop !
Komaan ! Komaan.
Ga ! Ga !
Komaan !
Laat het niet knallen. Probeer het te ontspannen.
Oh, Jesus.
Komaan, baby !
Komaan. Het zal gaan.
Omdraaien ! Omdraaien !
Komaan !
Komaan, doe het ! Doe het !
... Stevie Wayne voor de laatste twintig minuten.
Ik denk dat het het beste is dat we het voor bekeken houden vannacht.
Nog vijf of tien minuten...
en iedereen zal het standbeeld gezien hebben.
In orde, maar laat ons hen er doorhalen zo snel we kunnen.
Het is waarschijnlijk een goed idee indien je naar huis ging, Kathy.
Wij kunnen hier wel afsluiten.
Ik zou tot het einde moeten blijven.
Mrs. Williams, er valt hier niets meer te doen.
Laat me je naar huis brengen.
Het is een beetje irriterend, maar je hebt gelijk.
- Wil je me alstublieft wegbrengen ? - Ja, mevrouw.
- Ik zal je morgen bellen. - Dank u.
Andy, ik weet zelfs niet of je me kan horen.
Het spijt me dat ik je niet kwam halen...
dat ik daar niet was.
Andy, je moet het verstaan.
Ik moet hier blijven.
De mist trekt landinwaarts...
weg van het strand...
naar Antonio Bay toe.
Het is bij de wapenkamer.
Ik kan me de naam niet herinneren.
Nee, nee... Ik denk dat het Chestnut is.
In de stemming om naar wat muziek te luisteren ?
Zeker.
Het beweegt sneller nu.
Aan Regent Avenue.
Helemaal tot aan het einde van Smallhouse straat.
Wat is dat ?
Het treft enkel de buitenwijken van de stad.
Broad Straat.
Clay Straat.
En beweegt zich verder naar beneden naar 10th Straat.
Ga naar binnen en doe jullie deuren op slot. Sluit jullie ramen.
Er is iets in die mist.
Bevindt je je aan de zuid kant van de stad, ga naar het noorden.
Blijf weg van de mist.
Richardsville Pike tot aan Beacon Hill...
is de enige vrije weg.
Tot aan de kerk.
Kan je uit de stad geraken, ga dan naar de oude kerk.
Nu is ook het kruispunt aan de 101 afgesneden.
Kan je uit de stad geraken, ga dan naar de oude kerk.
Het is de enige plaats waar je nog naartoe kan.
Ga naar de oude kerk op Beacon Hill.
- Het is afgesneden ! - Waar is het ?
- Recht achter ons. - Vlug, naar binnen.
Komaan.
Haast je.
Vader, is er hier een souterrain of een kelder ?
- We kunnen ons niet langer verstoppen. - We moeten het proberen !
Maakt niet uit waar we gaan, het zal ons vinden.
Is er hier een souterrain of een kelder ?
Er is een studeerkamer achteraan. Ik zal je de weg tonen.
Komaan. Haast je.
Geef mij dat.
De mist rolt landinwaarts.
Het lijkt haast een muur over het oosten van de stad.
Blake en zijn mannen komen ons halen.
- Wie is Blake ? - Het staat allemaal in het dagboek.
- Welk dagboek ? - Ik weet het niet.
- We zijn vervloekt. - Waarover heb je het ?
- Waar is dat dagboek ? - Het is daarbinnen.
Daar bij het raam ?
- Het kan ons niet helpen nu. - Het is alles wat we hebben.
Indien er iets gebeurd, doe je de deur op slot.
Achteruit. Doe de deur dicht.
"Zes moeten er sterven."
De drie mannen aan boord van de "Sea Grass".
De weerman is de vierde.
- Mrs. Kobritz. - Ja, vijf.
En een van ons maakt zes.
Dat is wat ze willen. Ze zijn terug gekomen...
voor de zes oorspronkelijke samenzweerders.
Er moet hier iets zijn !
Ik ben diegene die ze willen. Ik ben de zesde !
Waarom zouden ze jou willen ?
Wacht, Vader. Dit deel heb je ons niet voorgelezen.
"indien het mogelijk was om de doden te laten verrijzen...
"zou ik Blake's fortuin volledig aan hem teruggeven...
"het geld redden dat besteed werd aan deze muren die het verbergen."
"Mijn mede-samenzweerders geloven...
"dat het in beslag genomen fortuin gestolen werd...
"van hen, maar in feite, ben ik de dief...
"en is Gods tempel het graf van het goud."
"Ik ben de dief, en Gods tempel..."
Nu, wacht. Ontdoe je daarvan.
Ga uit de weg !
- Help me eens even. - Andy, blijf waar je bent.
Het goud.
Hij heeft het goud gesmolten en hierin gegoten.
Iemand help haar !
Ga daar niet binnen !
Blake, ik heb je goud.
Blake ?
Dit is uw goud, Blake.
Mijn grootvader stal het van jou.
Ik ben diegene die me ervoor moet verantwoorden.
Ik ben de zesde samenzweerder.
Ik ben Vader Malone.
Neem mij.
Vader Malone !
Kijk.
Het trekt weg.
Ik weet niet wat er gebeurde met Antonio Bay vannacht.
Iets kwam uit de mist...
en probeerde ons te vernietigen.
Een ogenblik later, was het verdwenen.
Maar indien dit alles behalve een nachtmerrie blijkt...
en we worden niet wakker veilig in ons eigen bed...
zou het wel eens kunnen weerkeren.
Aan alle schepen op zee die mijn stem kunnen horen...
kijk over het water recht in de duisternis.
Kijk uit voor de mist.
Waarom geen zes, Blake ?
Waarom ik niet ?
Nederlandse vertaling door: Pruts